Μετά από 7.000 χιλιόμετρα με Red Line, ήρθε η ώρα της αλλαγής και αυτή τη φορά σειρά πήρε το Motul 300V Competition, στην έκδοση με το μαύρο τενεκέ (και όχι το γκρι), το οποίο ανυπομονούσα καιρό να δοκιμάσω, κυρίως λόγω των εξαιρετικών κριτικών και των αποτελεσμάτων που είχα δει σε ανεξάρτητα εργαστηριακά τεστ.
Η αλλαγή έγινε σε αντιπροσωπεία στη γειτονική Γερμανία, καθώς τα Motul τα βρίσκω εκεί σε εξευτελιστικές τιμες μερικές φορές και από Αυστρία, όταν πετύχω καλύτερη διαθεσιμότητα. Να σημειώσω εδώ πως στην Ολλανδία είχα βάλει τα Red Line, τα οποία τα είχα αγοράσει εγώ, και το συνεργείο μου χρέωσε 260 ευρώ μόνο για την εργασία και την αλλαγή φίλτρου
Σε αυτά τα 7.000 χλμ με Red Line, μπορώ να πω πως το λάδι στάθηκε στο ύψος της φήμης του. Η λειτουργία του κινητήρα ήταν βελούδινη, ο ήχος πιο «στρογγυλός» και η αίσθηση στις υψηλές στροφές μου έβγαζε σιγουριά. Από την πρώτη κιόλας εβδομάδα, είδα βελτίωση στην κατανάλωση η αυτονομία ανέβηκε αισθητά, ειδικά σε ταξίδια με σταθερή ταχύτητα. Μετά από Shell Helix, που είναι και η εργοστασιακή πρόταση, η διαφορά ήταν εμφανής.
Το μόνο αρνητικό, ή μάλλον αναμενόμενο για λάδι με τόσο λεπτή σύσταση, ήταν μια λογική καύση. Όχι κάτι ανησυχητικό, αλλά υπαρκτό. Κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που τώρα στρέφω το ενδιαφέρον μου στο 300V, ελπίζοντας ότι θα κρατήσει την ποιότητα χωρίς απώλειες.
Ανοίγω λοιπόν ξανά τη συζήτηση:
Ποιο είναι το πιο “wow” λάδι που έχετε δοκιμάσει μέχρι σήμερα;
Θα χαρώ να διαβάσω εμπειρίες, απόψεις και δοκιμές γιατί στο τέλος της ημέρας, πίσω από κάθε λάδι, υπάρχει μια ιστορία. Μια σχέση με το αυτοκίνητο που πάει πέρα από το πρακτικό. Που μοιάζει περισσότερο με φροντίδα.
Καλά χιλιόμετρα σε όλους, με καθαρά μοτέρ και υγιή κάρτερ.
? Updates every